Uitverkoren

Uitverkoren

Onze grootste angst is niet dat we onvolmaakt zijn. Onze grootste angst is dat we mateloos krachtig zijn. Vriendin M stuurde me dit en meer nadat ze mijn vorige blog las. “We zijn allemaal bedoeld om te stralen”, schreef ze. … Lees verder

Hardop

Ik deed gisteren een schokkende ontdekking.

Na lange tijd schreef ik weer een blog. Het ging zoals altijd. Ik maakte iets geks mee en in de auto naar huis riepen mijn vrienden dat er ik erover moest schrijven. Ik had daar zo mijn bedenkingen over omdat het voor mij niet per se voordelig uitpakte.

Zij vonden het hilarisch. Het moest.

Met trots presenteerde ik de blog later aan Edgar, de liefde van mijn leven. Hij las ‘em door en zei: “hum.”
Ik: “Hum?”
Hij: “Ja.”
“Vind je ‘em grappig?”
“Jawel.”
“Maar waarom lach je dan niet?”

Lees verder

Een simpel zoentje, o, de schande

De band van de sexydrummervriendverloofde N van vriendin J moest gisteravond spelen in het hoge Noorden. Sexydrummerverloofde N had al eens eerder aan Edgar, de liefde van mijn leven en mij gevraagd of we ook van de partij waren. Ze speelden in Zwolle, maar toen was zus R jarig. In Veenendaal, maar toen hadden we kaartjes voor een vet metal concert in Paradiso. Uiteindelijk in gat der gaten Winsum. En ja, toen konden we.

We mochten op de gastenlijst. Dat alleen al was een feest op zich. We kwamen laat, of we het erom deden, en mochten zo doorlopen: Edgar, vriend F en zijn vriendin J (let wel: niet de vriendin J van sexydrummerverloofde N dus), vriendin P en ik.

Na vijf minuten besloot ik de sporthal te verkennen op zoek naar een biertje. Niet voor niets wordt in de clip van de band heerlijk geproost en gezopen. Ik merkte al snel dat ik teveel ‘andere’ concerten gewend was waar bier in overvloed was en lang haar nog meer.

Lees verder

Voedsel, vrouw!

Gisteren zaten Edgar, de liefde van mijn leven en ik gezellig samen in bed een filmpje te kijken. Hij met laptop en koptelefoon zijn film, ik met laptop en koptelefoon mijn film. Ik had namelijk geen zin in ‘Zombie’s en horror’ of wat voor film hij dan ook keek.

Het was gezellig. Romantisch. Een bakje Celebrations lag op Edgar’s buik en ik lag tegen zijn zij. Hij dronk een Hertog Jan Tripple en ik een heerlijk glaasje Amaretto. Het leven was goed.

Opeens drukte Edgar op zijn spatiebalk en zei iets terwijl hij met zijn tong tegen de binnenkant van zijn wang drukte. Ik hoorde niets, deed dus mijn koptelefoon af. “Wat!”, zei ik.

“Y U NO buy me fruit, woman?” zei Edgar nog steeds met zijn tong in stand acrobaat.

Ik: “Pardon?”
Hij: “Ik krijg een blaasje.”

Enige voorgeschiedenis is gepast: Ed is gewend elke dag een banaantje te eten bij het ontbijt. Krijgt hij die niet, vindt hij, dat hij blaasjes krijgt. Eens in de zoveel weken/ maanden herhaald onderstaande ruzie zich dus.

Lees verder

Wat een romances de laatste tijd

Van ’t weekend had ik samen met Edgar, de liefde van mijn leven afgesproken om met vriendin J en haar sexydrummervriend N te gaan dubbeldaten. Edgar en ik stapten rond een uur of drie in de trein naar Utrecht terwijl ik vriendin J belde om te vragen of ze er klaar voor was.

“Nou,” zei ze, “ik weet het niet zo goed.”
“Wattan?” zei ik.
“N is weggegaan. Ik ging even plassen en toen was hij weg.”

Ik raakte lichtelijk in paniek en Edgar moest me tegenhouden om niet aan de noodrem te trekken. Hoe kan sexydrummervriend nou zomaar weggaan terwijl vriendin J aan het plassen is?

“Wat een vieze…” begon ik.
“Nee, nee,” zei ze toen, “vriendin M is hier. Met een brief.”

En toen raakte J in katzwijm. Want het was de dag. De dag van het huwelijksaanzoek. Dat stond er in de brief tenminste. En nog veel meer lieve romantische dingen die ze mij niet verteld heeft, en ik, laten we eerlijk zijn, ook niet wilde weten. Want wie wil dat nou weten van een ander. Bah.

Lees verder